13 photos

Dziekanowice, Kościół św. Marii Magdaleny i Mikołaja oraz Sanktuarium Macierzyństwa NM

Jednonawowy Kościół romański, pod wezwaniem św. Marii Magdaleny i Mikołaja ufundowany został przez Kazimierza II Sprawiedliwego i prawdopodobnie zbudowany w latach 1150 – 1190. Materiałem budowlanym były piaskowe ciosy kamienne zdobione ukośnymi nacięciami. Na niektórych ciosach widoczne są pozostawione przez budowniczych znaki kamieniarskie – tzw. gmerki. W XVII – XVIII w. kościół został rozbudowany, a stary kamienny kościółek stał się prezbiterium nowego.Obok kościoła znajduje się XVIII-wieczna drewniana dzwonnica z dzwonem św.  Walentego z łacińskim napisem "Non Germanus me fecit 1765" - (Nie Niemiec mnie wykonał 1765).

Jest to jednocześnie Sanktuarium Macierzyństwa Najświętszej Marii Panny z cudownym obrazem Matki Bożej Dziekanowskiej słynącym łaskami od XVIII w. Sanktuarium wybudowane zostało w latach 1960–66 na Tysiąclecie Chrztu Polski. Obraz Matki Boskiej Dziekanowskiej, który znajduje się w kościele, koronowany był w 1991 roku. Korony zostały poświęcone przez papieża Jana Paweł II.

13 photos

Wiśniowa, drewniany kościół pod wezwaniem św. Marcina

Drewniany zabytkowy kościół pw. św. Marcina w Wiśniowej zbudowany został w latach 1720-30 roku na zgliszczach spalonego kościoła z 1440 roku. Kościół wraz z dzwonnicą z 2 połowy XVIII wieku, z dzwonem odlanym w szczyrzyckiej pracowni Kaspera Kramnitza, położony jest pośrodku zabytkowego parku lipowego.
Na początku XX wieku kościół został odnowiony i rozbudowany. Dobudowano przedsionek do zakrystii i kruchtę. Dach i zewnętrze ściany pokryto innowacyjnym na tamte czasy eternitem, produkowanym w Austrii. Wnętrze w 1910 roku zostało ozdobione przez malarza Michała Tarczałowicza z Bochni nową polichromią o motywach roślinnych. Wewnątrz kościoła znajduje się pięć ołtarzy, barokowa ambona z końca XVII wieku, kamienna chrzcielnica z 2 połowy XVIII wieku oraz krucyfiks z XVII w. W ołtarzu głównym umieszczony jest, pochodzący z XVII wieku, obraz Matki Boskiej Wiśniowskiej.
W 2000 roku wymieniony został eternitowy dach na blachę dachówkową, a w parku koło kościoła wzniesiono z kamiennych bloków 14 stacji Drogi Krzyżowej. Rok później, w 2001 roku usunięto eternit ze ścian i zastąpiono go modrzewiowym drewnem.

15 photos

Kasina Wielka, drewniany kościół pod wezwaniem św. Marii Magdaleny

Drewniany kościół pod wezwaniem św. Marii Magdaleny w Kasinie Wielkiej wybudowany w 1678 r. Prawie wiek później, bo w roku 1760, nad kruchtą dobudowano dwukondygnacyjną wieżę okonstrukcji słupowej. Wieża zwieńczona jest baniastym hełmem z latarnią. Nawę i prezbiterium świątyni przykrywa dwuspadowy dach z niewielką wieloboczną wieżyczką kształtu barokowego. Kościół Matki Bożej Częstochowskiej.

Parafialny kościół wybudowany w latach 1982‑1999, poświęcony w 1999 roku. W nbsp;ołtarzu głównym umieszczony jest duży kamienny krzyż, obok którego wisi obraz Matki Bożej Bocheńskiej. Obraz ten został przeniesiony ze starego kościoła św. Marii Magdaleny. Kościół posiada dwie kaplice, Miłosierdzia Bożego i Matki Boskiej Fatimskiej. • Panorama obrotowa okolic Kasiny Wielkiej i kilka ujęć zabudowań w Kasinie Wielkiej.

15 photos

Lubomierz, drewniany kościół św. Józefa Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny.

Budowę rozpoczęto w 1913 r. i ukończono w 1915 r. Jako materiału na pokrycie dachu użyto, modnego w tamtych latach, eternitu (podobnie jak w kościele w Wiśniowej). W latach 1934-1936 dobudowano wieżę. Po wojnie, w latach pięćdziesiątych poprawiono konstrukcję kościoła, wzmocniono walącą się wieżę, wymieniono okna i dokonano restauracji wyposażenia kościoła. W 1967 roku wybudowano nowy ołtarz soborowy (przodem do wiernych), zmieniono wystrój świątyni (wybudowano nowy ołtarz, ambonę w kształcie studni i chrzcielnicę). W roku 1982 zmieniono pokrycie dachowe na blachę.

W ołtarzu głównym znajduje się w drewniana figura Matki Bożej z Dzieciątkiem. Na jej zasuwie umieszczono wizerunek patrona parafii św.  Józefa z Jezusem na ręku. W latach 1968-1993 w ołtarzu tym znajdowała si  cenna i otoczona kultem ikona, znana jako "Matka Boża Królowa Gorców", pochodząca ze zrujnowanej cerkwi bizantyjsko-ukraińskiej w Kalwarii Pacławskiej. Została ona zwrócona w 1993 roku do cerkwi pw.  Jana Chrzciciela w Przemyślu. • Rzeka Mszanka mająca swoje źródło w Lubomierzu i widok w kierunku przystanku PKS.

19 photos

Szczawa, drewniany i murowany kościół p.w.  Najświętszego Serca Pana Jezusa.

Budowę drewnianego kościoła p.w.  Najświętszego Serca Pana Jezusa zwanego również "Kościołem Partyzanckim" rozpoczęto w 1958 roku, a ukończono w roku 1960. Konstrukcja kościoła jest zrębowa. Z przodu znajduje się czworoboczna wieża o konstrukcji słupowej, z nadwieszoną izbicą, przykrytą blaszanym hełmem, stylizowanym na barokowy. Cały kościół pokrywa blaszany dach siodłowy, na środku którego znajduje si  wieżyczka z sygnaturką. Nad głównym wejściem umieszczona jest drewniana figura Serca Pana Jezusa, wyrzeźbiona przez prof.  A. Lisowskiego. Ołtarz główny jest wolnostojący, w centralnej jego części znajduje się figura Serca Pana Jezusa. Dw  boczne ołtarze znajdują się po obu stronach kościoła. Jeden z nich poświęcony jest św.  Józefowi, drugi poświęcony Matce Bożej Ludźmierskiej, zawiera elementy wyposażenia kaplicy partyzanckiej I Pułku Strzelców Podhalańskich AK, z okresu II wojny światowej.

Budowę nowego kościoła rozpoczęto w 90 latach, budowę zakończono w 2000 roku. Jest to kościół murowany, trójnawowy   przylegającą do niego wieloboczną wieżą zakończona kopułą, pełniąca również funkcję dzwonnicy. Do kościoła od frontu prowadzi troje drzwi drewnianych, nad którymi umieszczono rzeźbę Chrystusa Frasobliwego. Wyposażenie kościoła stanowi prosty ołtarz główny, stacje drogi krzyżowej, konfesjonał i chrzcielnica przeniesiona ze starej świątyni. • Pijalnia wód w Szczawnicy, stare zabudowania oraz kapliczka przydrożna.

14 photos

Kamienica, kościół Przemienienia Pańskiego i Nawiedzenia Najświętszej Maryi

Kościół w Kamienicy, wybudowany został w latach 1932 –1937. Jest to czwarty kościół w Kamienicy. Pierwszy drewniany kościół spłonął w 1646 roku, drugi w 1672 roku zniszczyła powódź, a trzeci uległ spaleniu w 1931 roku. W latach 1992-98 dokonano wielu prac remontowo-modernizacyjnych. Dach przykryto blachą miedzianą, odnowiono elewację zewnętrzną, okna i drzwi. Odnowiono ołtarze, wymieniono tabernakulum i wykonano nowe ogrodzenie. Pod koniec lat 90 położono w kościele nową posadzkę i wyremontowano zakrystię. Kościół posiada trzy nawy i wąskie prezbiterium. Z przodu kościoła zbudowana została wysoka na 45 metrów wieża, z osadzonym hełmem w stylu barokowym. Prezbiterium i nawa główna mają pozorne sklepienie kolebkowe i przykryte są dachem dwuspadowym, natomiast nad nawami bocznymi znajdują się stropy proste, a nad nimi dach jednospadowy. W połowie długości dachu umieszczona jest wieloboczna wieżyczka z sygnaturką.

We wnętrzu znajduje się ołtarz główny z rzeźbami przedstawiającymi scenę Przemienienia Pana Jezusa oraz trzy ołtarze: ołtarz Matki Bożej Różańcowej, ołtarz z figurami Chrystusa Ukrzyżowanego i św.  Małgorzaty oraz ołtarz z figurą Matki Bożej Fatimskiej i obrazem Matki Bożej Nieustającej Pomocy. Na uwagę zasługują również stacje Drogi Krzyżowej oraz barwne witraże ze scenami religijnymi i wizerunkami świętych. Za kościołem znajduje się cmentarz parafialny z zabytkową kaplicą rodu Szalayów z XIX wieku i licznymi starymi grobami (najstarsze pochodzą jeszcze z XVIII wieku). • Kapliczka przydrożna w Kamienicy oraz widok domków letniskowych na wzgórzu.

15 photos

Czarny Potok. Kościół pod wezwaniem św. Marcina Biskupa

Obecny kościół pod wezwaniem św. Marcina Biskupa jest prawdopodobnie trzecim kościołem. Pierwszy został wzniesiony pod koniec XIII w. Dotrwał do drugiej połowy XV wieku, kiedy wybudowano drugi kościół. Po ok. trzech wiekach w 1755 roku wybudowano obecny kościół. Jest to orientowany, drewniany, jednonawowy kościół z barokowym wystrojem. Posiada konstrukcję zrębową i wielobocznie zakończonym prezbiterium. W ołtarzu głównym znajduje się barokowy obraz Matki Bożej Bolesnej (koronowany w 1999 r.) przedstawiający ewangeliczną scenę pod krzyżem. Namalowany został w 1649 roku przez artystę ze szkoły sądeckiej, podpisującego się inicjałami M.I. Prezbiterium kościoła zamknięte jest od zewnątrz trójboczną absydą, w której znajduje się XVIII wieczna rzeźba Chrystusa na krzyżu oraz wykonane w polichromii postacie Matki Boskiej i św. Jana stojące pod krzyżem. Poniżej namalowane są dwie sceny: Modlitwa Pana Jezusa i Zdrada Judasza.
Od południa, do nawy przylega kwadratowa kaplica z przybudówką z wejściem bocznym, zaś od zachodu znajduje się masywna, kwadratowa wieża dzwonnicy, z kruchtą w wejściu głównym. Wieża zwieńczona jest wielką, ośmioboczną banią z latarnią oraz mniejszym baniastym hełmem i krzyżem. Podobne zwieńczenie, ale na mniejszą skalę, posiada sygnaturka nad transeptem (nawą poprzeczną, prostopadłą do osi kościoła i położoną przed prezbiterium). Kościół otoczony jest kamiennym murkiem z wbudowanymi kapliczkami Siedmiu Boleści Matki Bożej, z płaskorzeźbami, które wykonał w 1979 r. ludowy rzeźbiarz Stefan Szubryt.

Od zachodniej strony kościoła, tuż poza murem ogrodzenia, znajduje się zbudowana w 2000 r. kaplica polowa. W podstawie ołtarza znajduje się wykonana w brązie cierniowa korona, w której widoczny jest pamiątkowy kamień przywieziony z Ogrodu Oliwnego z Ziemi Świętej. Na ścianie, w tle ołtarza, namalowany jest fresk zatytułowany „Opłakiwanie Chrystusa”, będący kopią obrazu z poł. XV w.
Przy kościele rośnie licząca 600 lat lipa – pomnik przyrody, o obwodzie 10 m i koronie o wysokości 30 m. W jej dziupli znajduje się barokowa kapliczka szafkowa, z przełomu XVII i XVIII wieku, z figurą Matki Boskiej z Dzieciątkiem.

10 photos

Jazowsko - Kościół pod wezwaniem Narodzenia Najświętszej Marii Panny.

Jest to późnobarokowy, jednonawowy kościół o konstrukcji zrębowej. Najwcześniejsze wzmianki o kościele pojawiają się w pierwszej połowie XV wieku, ale nie precyzują, w jakim miejscu się znajdował. Być może kościół istniał już na przełomie XIII/XIV wieku, a nawet wcześniej. (Parafia istniał już w 1310 roku). W drugiej połowie XVII wieku w tym miejscu znajdowała się drewniana kaplica z dzwonnicą. Obecny, kamienny kościół zbudowany został w latach 1705-26. Znajdował się w nim starszy, bogato zdobiony, późnorenesansowy ołtarz z 1621 roku. Pochodził chyba jeszcze z drewnianego poprzednika. Na przełomie XIX i XX wieku , dobudowano do jednonawowego kościoła boczną kaplicę, w której znalazł swoje miejsce renesansowy ołtarz.

Wnętrze kościoła kryje sporo zabytków. Witraże z XVI wieku, barokowa ambona i chór. W prezbiterium umieszczono obraz z pocz. XVII wieku przedstawiający narodzenie Maryi. Najcenniejszym zabytkiem jest gotycki, tablicowy obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem, pochodzący z połowy XV wieku. W 1900 roku w kościele znalazły się piszczałkowe organy zbudowane przez organmistrza Tomasz Falla ze Szczyrzyca. Pod koniec XIX wieku wzniesiona została murowana plebania. Stare zabudowania takie jak: drewniana wozownia z 1890 roku, drewniany spichlerz z 1825 roku i wspomnianą ceglaną plebanię z 1898 roku rozebrano !!!
• Zabudowanie drewniane i brzydko dymiący, w tych czystych stronach, zakładzik przemysłowy tuż za zabytkowym kościołem..

4 photos

Maszkowice (Jazowsko) - osada Romów Górskich, zwanych Romami Karpackimi.

Osada położona jest na pograniczu dwóch wsi: Maszkowic i Jazowska. Przynależność tej osady zawsze była przypisywana do Maszkowic, ale w trakcie realizacji przez MSWiA "Programu na rzecz społeczności romskiej" okazało się, że tereny na których mieszkają Romowie, administracyjnie należą do wsi Jazowsko. Romowie pojawili się w Jazowsku (Maszkowicach) na początku 1947 r. Pracowali w pobliskich kamieniołomach i przy budowie drogi. Osada jest jedną z najuboższych osad romskich. Jeszcze w połowie lat 70 osada pozbawiona była elektryczności, a do końca lat 90 wodę pitną pobierano z płynącego od wsi potoku. Obecnie miejscowość zamieszkuje 162 Romów ze szczepu Bergitka Roma (rom. Górscy Romowie) zwani też Romami Karpackimi, lub Polskimi Cyganami Wyżynnymi). Mieszkają w 32 prowizorycznych domach. W 2006 roku w osadzie stanęły pierwsze kontenerowe domy dla najbardziej potrzebujących rodzin. Podczas sierpniowej powodzi w 2010 roku kilka domów romskich zostało podtopionych i zniszczonych, cztery budynki zostały odbudowane, w planach była budowa dalszych kilku kontenerów, ale z różnych względów nie doszło do realizacji planów. W grudniu 2010 roku miał miejsce pożar jednego z budynków w osadzie, który gasiły cztery wozy strażackie.